Fikcja jak ambicja

Próba skontaktowania się nr 1

“Halo! Halo! Czy jest ktoś po drugiej stronie! Halo! Halo! Piszę i piszę! Może moje wiadomości na GG nie dochodzą! Halo! Halo!”

Cisza. A byliśmy na zdjęcia umówieni.

Próba skontaktowania się nr 2

“Halo! Halo! Czy jest ktoś po drugiej stronie! Halo! Halo! Piszę i piszę! Może moje wiadomości na GG nie dochodzą! Halo! Halo!”

Cisza. A byliśmy na zdjęcia umówieni.

Próba skontaktowania się nr 3

“Halo! Halo! Czy jest ktoś po drugiej stronie! Halo! Halo! Piszę i piszę! Może moje wiadomości na GG nie dochodzą! Halo! Halo!”

Cisza. A byliśmy na zdjęcia umówieni.

Koniec prób. Pewnie jakieś problemy z internetem albo GG nie działa jak należy.

Mija kilka dni:

M – ” To kiedy robimy zdjęcia?”

F – ” Pisałem do Ciebie wcześniej gdy byliśmy umówieni ale nic nie odpisywałaś”

M – ” Jak to, żadnej wiadomości nie dostałam”

F – ” Dziwne”

M – “Dziwne. Przecież bym odpisała, chociaż właściwie to czasu nie miałam, szkoła, praca, w domu malowanie ścian, wesele w rodzinie, chory kot, pies, królik, chomik, rybki, złamana noga i chodzić nie mogę”

F – ” Straszne rzeczy. Prawie jak Plagi egipskie. Ale widziałem nowe zdjęcia u Ciebie”

M – ” Tak. Są nowości. Do Ciebie daleko, aż godzina drogi autobusem. Do tego drugiego fotografa bliżej. Tylko trzy godziny drogi i tylko dwie przesiadki”

F – ” To naprawdę warto było “

Przedstawiony powyżej dialog jest fikcyjny. Postaci są również fikcyjne. Zdarzenie opisane powyżej jest jak najbardziej fikcyjne. Takie rzeczy to tylko w filmach się zdarzają. Czasem film się urwie ale to tylko czasem. Przecież takie rzeczy się nie zdarzają. Znam wielu fotografów i każdy zaprzeczy, że miał do czynienia z podobną sytuacją jak fikcyjni bohaterowie naszego dialogu. Modelek znam też wiele i też zaprzeczą, że podobnie miały z fotografami. Fikcja to fikcja.

“Prawda jest dziwniejsza od fikcji; fikcja musi mieć sens. ” Leo Calvin Rosten.

Sylwia